Main Menu

Friday, April 5th, 2019

 

പ്രകാശത്തിന്റെ മഞ്ഞയുടല്‍

കവിത വായിച്ചു മാത്രമല്ല അറിയുന്നത്. കേട്ടുകൂടിയാണ്. കവിയേയും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്. എപ്പോഴും വായിച്ചുമാത്രം അറിയണമെന്നില്ല. വിവിധങ്ങളായ പ്രത്യേകതകള്‍ കൊണ്ട് സാഹിത്യരൂപങ്ങളില്‍ കവിതയ്ക്കും കവിയ്ക്കും മാത്രം കൈവന്ന ഒരു അനുഗ്രഹമാണിത്. വായനയുടെ ലോകത്ത് മാത്രം കവിതയെ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍ സന്തോഷ് കോടനാട് എന്ന കവിയെ ഒരു പക്ഷെ ഞാന്‍ കാണാതെ പോകുമായിരുന്നു. എങ്കില്‍ അതെനിക്കൊരു കുറവാകുമായിരുന്നു. സന്തോഷും സന്തോഷിന്റെ കവിതകളും തമ്മിലുള്ള ഇഴയടുപ്പം ശ്രദ്ധേയമാണ്. സന്തോഷിന്റെ കവിതയെ സന്തോഷിന്റെ നിഴലുകളെന്നോ, സന്തോഷിനെ സന്തോഷിന്റെ കവിതയുടെ നിഴലെന്നോ വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്നതാണ്. ചിലപ്പോഴ് നീണ്ടുനിവര്‍ന്നും ചിലപ്പോള്‍ കുറുകിയും ചിലപ്പോള്‍ പടര്‍ന്ന് പന്തലിച്ചും ചിലപ്പോള്‍ ഏകാന്തവും ഏകാഗ്രവുമായ രൂപങ്ങള്‍ കൈവരിച്ചും അതെപ്പോഴും കവിതയുടെ സ്വത്വത്തെ സര്‍ഗ്ഗാത്മകമായി വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.സമകാലീന പുതുകവിതയുടെ സാമാന്യഭാവങ്ങള്‍ ഒട്ടുമുക്കാലും പേറുമ്പോള്‍തന്നെ നിയതമായ മാതൃകകളില്‍ നിന്ന് സൂക്ഷ്മമായി വേര്‍പെട്ട് അനുഭകേന്ദ്രിതമായ സവിശേഷശൈലികളിലേക്ക് അന്വേഷണാത്മകമാകുന്നുണ്ട് സന്തോഷിന്റെ കവിതകള്‍. ഈവിധം തിടം വച്ചുവരുന്ന പുതുകവിതയിലെ സവിശേഷധാരയാണ് സമകാലിനRead More


ശേഷം

തിരഞ്ഞു ചെല്ലുമ്പോഴേക്കും പരിചയമില്ലാത്തവര്‍ക്ക് തീറെഴുതപ്പെട്ടിരിക്കും വഴികള്‍ പ്രായാധിക്യം കൊണ്ട് മറവിയിലാണ്ടെ പോലെ മരങ്ങള്‍ കണ്ടു പരിചയമുള്ള ചെടികളോ പൂക്കളോ ഇല്ല പുഴയുടേതായി ഒരു നനവെങ്കിലും ചിത്രങ്ങള്‍ പുതിയതാകുന്നു ചുവരുകളില്‍ നിന്നും ഓര്‍മ്മയുടെ അവസാന നിറവും തുടച്ചുനീക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു ഇല്ലാവഴികളില്‍ എുന്നം ഇങ്ങിനെ അലയുന്നതു കൊണ്ടാകാം മക്കളിവിടെ പൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുത് ഒരു ജന്മത്തില്‍ നിന്നും മറ്റൊരു ജന്മത്തിലേക്ക് ഈ മുറിയിലൂടെ ഉലാത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. Link to this post!