Main Menu

കാലചക്രം

ഞാൻ എന്നെക്കുറിച്ച്:

ഒന്ന്:
തലകീഴെ തൂങ്ങിയറങ്ങി
ഉറക്കെയാർത്ത്,
ഞാനെന്നടയാളപ്പെടുത്തിയ
രംഗപ്രവേശം.
രണ്ട്:
സ്നേഹം കുമിഞ്ഞ
ചുണ്ട് ചേർന്നമർന്ന്
സമശീതോഷ്ണ കാലം
പാലിക്കപ്പെടുന്നു.
മൂന്ന്:
നടന്നുറപ്പിച്ച കാലിൽ
പൊറ്റയായമർന്ന ചെളി
തട്ടിക്കളയണമെന്ന് 
വിവേകിയാകുന്നു.
നാല്:
പൂത്ത മാവ് കാണേ
കല്ലെറിഞ്ഞേക്കണം
എന്നാണയിട്ടേൽക്കുന്ന,
ബാല്യക്കാരൻ.
അഞ്ച്:
സർവ്വം സുന്ദരമേ
മന്ത്രം മൊഴിഞ്ഞ്
വലിയ മടുക്കാത്ത
കണ്ണുകാരൻ.
ആറ്:
വാരിയെല്ല് കണ്ടെടുത്ത്,
ഇണയും തുണയുമായി
രണ്ടാളുകളൊട്ടിപ്പിടിച്ച്
ഒരൊറ്റയാകുന്നു.
ഏഴ്:
പൂവും കായുമൊരുങ്ങി
സ്ഥാനക്കയറ്റമേറ്റ്,
പാഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്ന
ഓട്ടയന്ത്രമാകുന്നു.
എട്ട്:
മഴക്കാറ്റിൽ വീണ,
മടലുകളെത്ര
കായകളെത്ര
എന്നെണ്ണിത്തുടങ്ങുന്നു.
ഒമ്പത് :
ക്ഷയകാലം കാലുകൾ
തുരുമ്പാർന്ന ഇരുമ്പ് 
വളയമായി മൂലയിലിടം
പിടിച്ചിരിപ്പാകുന്നു.
പത്ത്:
തെക്കോട്ടെ യാത്രയിൽ
നാല്കാൽ സഞ്ചാരികളുടെ
പല്ലക്കിൽ സ്വപ്നിയായി
ചിരിച്ചുറങ്ങുന്നു.



Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

//deloplen.com/afu.php?zoneid=2474571
%d bloggers like this: