Main Menu

Thushara

 
 

മഴ

“സീതാ, നീയൊരു മഴയാണ്.” കാട്ടുപാതകള്‍ക്കിപ്പുറം നനുത്ത വെയിലേറ്റു നടക്കുമ്പോള്‍ അയാളോര്‍ ത്തത് ഒരു മഴയൊച്ച കേള്‍ക്കണമെന്നായിരുന്നു. പിന്നെ കാല്‍ക്കീഴി ലമരുന്ന ഇലക്കരച്ചില്ലുകള്‍ ഒരു മഴയില്‍ തൂര്‍ന്നുപോകും.. അപ്പോള്‍ മണ്ണിന് സ്‌നേഹത്തിന്റെ മണമാണ്. പൂവിരിഞ്ഞുതുടങ്ങുന്ന വഴിയോരച്ചെടികള്‍ക്കപ്പുറം പോസ്റ്റോഫീ സിന്റെ നരച്ചമേല്‍ക്കൂര. പടികള്‍ എണ്ണിക്കയറുമ്പോള്‍ കാല്‍വണ്ണ യില്‍ നിന്നും തരിച്ചുകയറുന്ന വേദനയോട് അയാള്‍ പറഞ്ഞു: ഒരു പെണ്ണിനെ മഴയില്‍ നനയ്ക്കാനായി ഒറ്റയിരിപ്പില്‍ തീര്‍ത്ത മഴച്ചിത്രങ്ങളുടെ ശാഠ്യമാണിത്. ഉള്ളിലെവിടെയോ തണുത്ത കാറ്റേറ്റ് മേഘം പൊട്ടി യൊഴുകാന്‍ തുടങ്ങുന്നതറിഞ്ഞ് അയാള്‍ ചിരിച്ചു. ചില രഹസ്യങ്ങള്‍ സൂക്ഷിച്ചു വെയ്ക്കുമ്പോഴാണ് ഓരോ മനുഷ്യനും  ഓരോ തുരുത്തായി പരിണമിക്കുന്നതെന്ന് അയാള്‍ കണ്ടുപിടിച്ചതും അപ്പോഴാണ്. അയാളുടെ വര്‍ഷരാത്രികളില്‍ പിന്നെയും കടുത്ത ചായക്കൂട്ടുകള്‍ ഇഴുകിച്ചേര്‍ന്നു. നീണ്ടു നീണ്ടു പോവുന്ന ചെമ്മണ്‍പാതകള്‍ക്കൊടുവില്‍ കാറ്റിന്റെ നൃത്തത്തെ കടന്ന്, അയാള്‍ പോസ്റ്റോഫീസില്‍ മഴയൊച്ച കേള്‍ക്കാനെന്ന പോലെ റിസീവര്‍ കാതില്‍ ചേര്‍ത്തു. അങ്ങേപ്പുറം സീതയൊരു പതിഞ്ഞRead More